Atlas roślin

Internetowy atlas roślin dostępny na stronie www.e-florystyka.pl przedstawia opiś roślin wraz ze zdjęciem. Rośliny zostały pogrupowane alfabetycznie oraz wedłu kategorii co ułatwi Państwu ich przeglądanie.

Zapraszamy osoby do współpracy przy tworzeniu atalsu roślin. W tym celu wystarczy się zarejestrować i z poziomu własnego profilu dodać nową roślnę do atlasu roślin.

Dodaj nową roślinkę do atlasu

Wszystkie - A - Ą - B - C - Ć - D - E - Ę - F - G - H - I - J - K - L - Ł - M

N - Ń - O - Ó - P - R - S - Ś - T - U - W - Y - Z - Ź - Ż

SUMAK OCTOWIEC Rhus typhina

SUMAK OCTOWIEC Rhus typhina Sumak octowiec (Rhus typhina L.), zwany też sumakiem odurzajacym. Pochodzi z wsch. Ameryki PN. Wysoki krzew lub niewielkie, wielopniowe drzewo (dorasta do nawet 10 m wysokości). Jest krótkowieczne, żyje do 20-30 lat. Pędy grube, gęsto pokryte brunatnymi włoskami, z szerokim rdzeniem i z białym sokiem. Liście nieparzystopierzaste ( do 50 cm długości) zbudowane z 11-13 piłkowanych, lancetowatych listków. Jesienią liście przebarwiają dość wcześnie na kolor jaskrawoczerwony, w części na żółto i pomarańczowo. Kwiaty drobne, zielonkawe zebrane w stożkowe , owłosione wiechy długości do 20 cm. Kwiatostany męskie są bardziej ozdobne ( większe i luźniejsze). Kwitnie od czerwca do lipca. Miododajne. Owoce to drobne, gęsto owłosione pestkowce ( znajdują się w zbitych owocostanach koloru amarantu). Sumak ma bardzo małe wymagania glebowe. Dobrze rośnie nawet na glebach piaszczystych i kamienistych. Miejsca nasłonecznione, ciepłe. Ma dużą odporność na mrozy oraz zanieczyszczenie powietrza, znosi też lekkie zasolenie gleby. Charakterystyczne jest pojawianie się odrostów po wykarczowaniu lub zranieniu sumaka. Sumak jest rośliną ozdobną często stosowaną do jesiennych zestawień barwnych. Amarantowe owocostany pozostają na gałęziach do wiosny. Odmiana: ? Rh. typhina 'Dissecta'. Opracowane na podstawie: Seneta W., Dolatowski J.; ?Dendrologia? Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000; http://pl.wikipedia.org/wiki/Sumak_octowiec;

Storczyk

Storczyki swoją sławę oraz popularność zdobyły dzięki pięknym kwiatom. Na jednym pędzie wyrasta ich od kliku do kilkunastu, bardzo trwałych utrzymujących się na pędzie nawet do 2 miesięcy. Storczyk potrafi wypuszczać nowe pędy kwiatowe przez cały rok. Kwiaty mimo swojego delikatnego wyglądu są sztywne i mocne ( pokryte są warstwą substancji woskowej). Do dobrego rozwoju potrzebują światła, najlepiej ustawiać je w pobliżu okna jednak nie na bezpośredniej wystawie na słońce. Rośliny którym brakuje promieni słonecznych bardzo szybko zrzucają pąki kwiatowe. W zimie temperatura powietrza w otoczeniu storczyków powinna być w ciągu dnia ok 22 st.C a w nocy troszkę niższa ( ale nie poniżej 16 st.C). Po przekwitnięciu kwiatów, pędy ścinamy nad trzecim, czwartym kolankiem. Z górnego oczka wyrośnie później pęd kwiatowy. Podłoże ? specjalna przepuszczalna, mieszkanka podłoża dla storczyków ( jej skład: kawałki kory, torfu, kuleczek styropianowych oraz węgla drzewnego). Używamy doniczek z dziurkowanymi ścianami, ułatwiają one przewietrzanie i odprowadzanie wody. Nawożenie- stosujemy nawóz przeznaczony dla storczyków. Podlewanie- najlepiej ustawiać je w większym pojemniku i zraszać obficie wodą, można też postawić doniczkę ( jeśli jest pojemnik przepuszczalny) w wodzie na kilkadziesiąt minut. Rośliny lubią też zraszanie ale tylko gdy otoczenie jest jasne i ciepłe inaczej zaczną gnić. Zraszamy zawsze przed południem. Podlewamy średnio raz na tydzień, a w okresie zimowym raz na 2-3 tygodnie. Stosujemy wodę o temperaturze pokojowej. Szkodniki- na liściach łatwo osiedlają się wełnowce oraz tarczniki. Wcześnie wykryte można łatwo zetrzeć szmatką z liści bez żadnej szkody dla storczyka. Istnieje wiele odmian o różnych kolorach kwiatów, a także o różnej ich wielkości np. odmiany storczyka Phalaenopsis equestris mają małe kwiaty, co ułatwia ich rozróżnienie od wielkokwiatowych odmian. Przesadzanie- rośliny uprawiane w doniczkach przesadzamy co 2-3 lata. Stosujemy podłoże przeznaczone dla storczyków. Rośliny najlepiej przesadzać w okresie między lutym a majem. Prace podczas przesadzania: wyciągamy delikatnie bryłę korzeniową z doniczki, obcinamy zaschnięte części korzeni oraz obsypujemy luźną ziemię. Do doniczki sypiemy trochę keramzytu oraz warstwę podłoża i umieszczamy w niej roślinę i przysypujemy korzenie podłożem. Delikatnie ubijamy ziemię. Następnie codziennie spryskujemy roślinę wodą a po tygodniu takich zabiegów zaczynamy normalny sposób podlewania. Opracowanie na podstawie: ?Mój Piękny Ogród? 11/2000 Zdjęcia: Katarzyna Talaga

Skimmia japońska łać: Skimmia japonica

Krzew liściasty, z rodziny wrzosowatych. Liście błyszczące, zimozielone. Dorasta do około 1 metra. Kwitnie w IV-V. Owoce ? od X-III na roślinie widoczne są czerwone owoce Wymagania: gleba kwaśna, bogata w próchnicę, przepuszczalna np. ziemia dla różaneczników. Stanowisko jasne, ale nie w pełnym słońcu. Rośnie też w miejscach zacienionych. Uprawa: od marca do września co 2 tygodnie nawozimy rośliny nawozem wieloskładnikowym. Skimmię można uprawiać w ogrodzie, dbając jednak bardzo o jej ochronę przed zimnem.

Storczyk Cymbidium.

Od wieków kwiatami podkreśla się uroczysty charakter różnych wydarzeń: urodzin, imienin, ślubów czy Walentynek. Dzięki nim można wyrazić uczucia, szacunek, sympatię i miłość. Wyjątkowym kwiatem, który pasuje na wszystkie okazje jest storczyk cymbidium. Należące do rodziny storczyków, cymbidium charakteryzuje się oryginalnym kształtem, cudownym zapachem oraz różnorodnością kolorów. W całej swej okazałości i bogatej kolorystyce bieli, żółci, zieleni, różu, czerwieni, brązu i pomarańczy podkreśla uroczysty charakter chwili i sprawia, że pozostaje ona na długo w pamięci. Pierwsze dziko rosnące cymbidia odkryto u stóp Himalajów. Od tego czasu producenci stworzyli wiele odmian tego egzotycznego kwiatu, które uwodzą swoim pięknem. Ponieważ ich rozmnażanie jest bardzo trudne i kosztowne, dawniej na zakup cymbidium mogły pozwolić sobie jedynie elity. Obecnie jego cena jest już bardziej przystępna. Ten ekskluzywny kwiat można zamawiać przez cały rok (choć w lecie podaż jest nieco mniejsza) i wytrzymuje od 2 do 5 tygodni. Idealna temperatura przechowywania wynosi od 8 do 12°C, co wyklucza użycie chłodni. Klientów należy poinformować, żeby nie stawiali kwiatów w pomieszczeniach o temperaturze przekraczającej 20°C. Cymbidium wielokwiatowe ma gałązki o długości 50-100 cm i średnicę kwiatu od 9 cm, natomiast cymbidium drobnokwiatowe (miniaturowe) osiąga wysokość 30-60 cm oraz średnicę kwiatu do 9 cm. Należy pamiętać, by po przywiezieniu go do kwiaciarni usunąć z niego buteleczkę oraz przed włożeniem go do świeżej wody, odciąć ok. 1 cm dolnej części gałązki. Jeśli gałązki przebarwią się na czarno, oznacza to, że kwiat pobiera za mało wody. W tym przypadku należy ponownie odciąć końcówkę gałązki. Urodziny i imieniny Każdy z nas co roku obchodzi swoje święto i znajduje się w centrum uwagi swoich bliskich. Aby sprawić tym, których kochamy prawdziwą przyjemność, podarujmy im bukiet kwiatów równie wyjątkowy jak oni sami. Walentynki Dzień pełen emocji: oczekiwanie na gest, nadzieja na odwzajemnienie uczuć, a wreszcie deklaracja sympatii lub miłości. Jak przekazać nasze uczucia? Cymbidium to dobry wybór, zwłaszcza dla osób, którym róże wydają się dość banalne. Ślub Taka chwila w życiu należy do rzadkości. Nic więc dziwnego, że chcemy, aby w tym dniu wszystko było idealne. Bukiet panny młodej, stroik pana młodego, kompozycje na stół i do kościoła wpływają na nastrój uroczystości. Podkreślmy jej podniosły charakter dzięki cymbidium. Warto też przypomnieć ten wspaniały moment, wręczając cymbidium w rocznicę ślubu. Tekst i zdjęcia: Biuro Kwiatowe Holandia

Skrzydłokwiat

Skrzydłokwiat (Spathiphyllum) - rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych pochodzący z tropików Ameryki Południowej. Znanych jest około 400 gatunków. U nas najbardziej znane i uprawiane jako rośliny ozdobne gatunki to: Spathiphyllum wallisii oraz Spathiphyllum floribundum. Niezbyt wielkie rośliny (ok. 35 cm wysokości), wiecznie zielone o niepodzielnych, błyszczących liściach. Kwiatostany mają typowe dla rodziny, o kolbie kremowo?białej. Kwitną od marca do września. Roślina lubi średnie temperatury: 18-25 °C, zimą min. 16 °C. Najlepiej rośnie w zacienionych miejscach, w zbyt jasnych liście zmieniają kolor na bladozielone i roślina wolno rośnie. Podlewanie umiarkowane, miękką wodą o temperaturze pokojowej. Zbyt intensywne powoduje żółknięcie i więdnięcie liści. Roślina lubi dużą wilgotność powietrza i zraszanie w czasie upałów. Nawożenie również umiarkowane. W okresie wegetacji raz na dwa tygodnie. Przesadzanie w miesiącach luty-marzec. Rozmnażać je można przez podział roślin oraz przez wysiew nasion.

Zródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Skrzyd%C5%82okwiat

Sępolia fiołkowa

Sępolia fiołkowa (Saintpaulia ionantha), zwyczajowo nazywana fiołkiem afrykańskim lub saintpaulią - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny ostrojowatych. Nazwa fiołek jest nieprawidłowa - sępolia fiołkowa należy do zupełnie innej rodziny, niż fiołek. Pochodzi z Tanzanii w południowej Afryce, odkryta została w końcu XIX w. Łacińską nazwę rodzajową otrzymała na cześć swojego odkrywcy - barona Waltera von Saint Paul St. Claire. Jest jedną z najbardziej popularnych roślin doniczkowych uprawianych w naszych mieszkaniach. Łodyga: Od 15 cm w zależności od odmiany. Liście: Grube, owłosione, okrągłe z lekko karbowanymi brzegami na krótkich owłosionych ogonkach tworzą rozety, koloru zielonego do ciemnozielonego z niebieskim lub czerwonym nalotem - spodnia strona liści oraz ogonki mogą mieć kolor czerwony. Kwiaty: Barwa od białej do różowej, niebieskie poprzez różne odcienie fioletu do czerwonych, istnieją odmiany dwukolorowe z żółtymi środkami; zebrane na łodyżkach wzniesionych nad liście w kwiatostanach groniastych. Zastosowanie: Roślina ozdobna : Wiele odmian uprawia się jako rośliny doniczkowe. Kwitnie przez cały rok, najobficiej latem. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%99polia_fio%C5%82kowa

Surfinia

Surfinia - grupa odmian petunii ogrodowej. Nazwą tą określa się liczne odmiany petunii o zwisających pędach. Pierwsze odmiany surfinii wyhodowali Japończycy przy zastosowaniu technik inżynierii genetycznej. W Europie surfinia pojawiła się dopiero pod koniec lat 90. XX wieku. Jest w całej Europie i w Polsce pospolicie uprawiana jako roślina ozdobna. Pokrój: Roślina o zwisających pędach. Cała jest lepko owłosiona i wydziela charakterystyczny zapach. Łodyga: Rozgałęziona, zwisająca, szorstko i lepko owłosiona. U niektórych odmian osiąga długość do 2 m. Liście: Ulistnienie nakrzyżległe, liście podłużnie jajowate, lub owalnie jajowate. Kwiaty: Kielich o działkach lancetowatych, wolnych i również lepko owłosionych. Korona kwiatu kielichowata, szeroko rozwarta, do połowy rozcięta na 5 sfałdowanych łatek., wewnątrz niej 5 pręcików i 1 słupek. U różnych odmian barwa kwiatów jest ogromnie zróżnicowana; od białej poprzez różową, czerwoną i purpurową do fioletowej. Kwiaty zapylane są przez motyle nocne z rodziny zawisakowatych. Owoc: Torebka zawierająca liczne i drobne, kuliste, jasnobrązowe nasiona. Zastosowanie: Roślina ozdobna. Jest u nas pospolicie uprawiana jako roślina doniczkowa używana głównie do ozdabiania balkonów, werand, altan, parapetów okiennych, pergoli. Wyeksponowana w zwisających pojemnikach na różnego rodzaju kwietnikach służy do ozdabiania ogródków przydomowych. Nadaje się także do ozdabiania mieszkań. Jej ogromną zaletą jest fakt, że obficie kwitnie i jest odporna na niesprzyjające warunki atmosferyczne: nawet po ulewnym deszczu jej kwiaty szybko się podnoszą. Okres kwitnienia ma bardzo długi ? od maja do pierwszych jesiennych przymrozków. Wymaga troskliwej opieki. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Surfinia

Strelicja królewska

Strelicja królewska (Strelitzia reginae) ? gatunek dużej, ozdobnej rośliny z rodziny strelicjowatych o oryginalnej, grzbiecistej budowie i kontrastowych kolorach kwiatów: pomarańczowym i niebieskim, przypominających ubarwienie ptaków rajskich, stąd wzięła się jej angielska nazwa ? Bird of Paradise. Pochodzi z Republiki Południowej Afryki, gdzie występuje nad brzegami rzek i na obszarach przybrzeżnych. Strelicja swą botaniczną nazwę otrzymała na cześć Charlotty Mecklenburg-Strelitz, żony króla Anglii Jerzego III. Łodyga: Do 1 m wysokości, wyrasta z podziemnych kłączy. Liście: Wiecznie zielone, mocne. Blaszki liściowe dorosłej rośliny osiągają około 40 cm długości, a same ogonki liściowe ponad 60 cm. Kwiat: Okwiat o intensywnej, pomarańczowej barwie z ciemnoniebieskimi słupkami. Bylina. Kwitnie od lutego do końca wiosny, w sprzyjających warunkach od września do końca kwietnia. Jej kwiaty wydzielają nektar, którym żywią się ptaki nektarniki, np. cukrzyki afrykańskie, dokonując jednocześnie aktu zapylania[1]. Zastosowanie: W krajach o ciepłym klimacie (tj. Wyspy Kanaryjskie) używa się jej do dekoracji nie tylko ogrodów, ale również poboczy dróg i skwerów. Jako roślina doniczkowa najczęściej sprzedawana jest jej odmiana Humilis, osiągająca najwyżej metr wysokości. Uprawa: W klimacie umiarkowanym roślinę tę można uprawiać tylko w doniczkach. Najlepszy termin siewu ? od lutego do października. W czasie wegetacji wymaga systematycznego dokarmiania. Latem może stać w ogrodzie w miejscu zacisznym i osłoniętym. Zimą najkorzystniejsza temperatura to około 10°C i maksymalna ilość światła. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Strelicja_kr%C3%B3lewska

Słonecznik

Słonecznik (Helianthus L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje ok. 70 gatunków pochodzących z kontynentu amerykańskiego

Kwiaty
Zebrane w koszyczki o średnicy do 60 cm (zwykle do 30 cm).

Owoce
Niełupka o owocni skórzastej, nie zrastającej się, z pojedynczym nasieniem, bez puchu kielichowego.

Pozycja w systemie Reveala
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe (Asteridae Takht.), nadrząd astropodobne (Asteranae Takht.), rząd astrowce (Asterales Lindl), rodzina astrowate (Asteraceae Dumort.), podrodzina Helianthoideae (Cass.) Lindl. in Loud., plemię Helianthinae (Cass.) Dumort., podplemię Helianthinae (Cass.) Dumort., rodzaj słonecznik (Helianthus L.)

Gatunki flory Polski

słonecznik bulwiasty, topinambur (Helianthus tuberosus L.) – antropofit zadomowiony
słonecznik dziesięciopłatkowy (Helianthus decapetalus L.) – antropofit zadomowiony
słonecznik jaskrawy (Helianthus x laetiflorus Pers.) – antropofit zadomowiony
słonecznik późny (Helianthus serotinus Tausch) – gatunek uprawiany
słonecznik wierzbolistny (Helianthus salicifolius A. Dietr., syn. Helianthus orgyalis DC.) – gatunek uprawiany
słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus) – gatunek uprawiany