Atlas roślin

Internetowy atlas roślin dostępny na stronie www.e-florystyka.pl przedstawia opiś roślin wraz ze zdjęciem. Rośliny zostały pogrupowane alfabetycznie oraz wedłu kategorii co ułatwi Państwu ich przeglądanie.

Zapraszamy osoby do współpracy przy tworzeniu atalsu roślin. W tym celu wystarczy się zarejestrować i z poziomu własnego profilu dodać nową roślnę do atlasu roślin.

Dodaj nową roślinkę do atlasu

Wszystkie - A - Ą - B - C - Ć - D - E - Ę - F - G - H - I - J - K - L - Ł - M

N - Ń - O - Ó - P - R - S - Ś - T - U - W - Y - Z - Ź - Ż

Perukowiec podolski "Royal Purple"-Cotinus coggygria

Zdjęcie z mojego ogrodu. Opis: Katalog roślin II ( Związek Szkółkarzy Polskich) Duży krzew o oryginalnym zabarwieniu i efektownych kwiatostanach.Dorasta do 3 m wys. Liście ciemnopurpurowe, jesienią jasnoczerwone. Kwiaty zebrane w wiechy na końcach pędów. VI-VII.Po przekwitnięciu tworzą oryginalne, pierzaste owocostany, złożone z rozrośniętych szypułek kwiatów. Najlepiej rozwija się w glebach przepuszczalnych, zasobnych w wapń,suchych. Silny akcent kolorystyczny do stosowania zarówno w miejskich terenach zieleni, jak i w ogrodach przydomowych.

Pełnik europejski ? Trollius europaeus?

Pełnik europejski ? Trollius europaeus? Bylina należąca do rodziny jaskrowatych, w stanie naturalnym chroniona. Bylina, o dużych, żółtych, kulistych kwiatach. Najlepiej czuje się na glebach żyznych, gliniastych, nie znosi suszy. Dobrze czuje się w pobliżu sadzawek ? w miejscach podmokłych. Lubi stanowiska słoneczne i pół-słoneczne.

Pieris japonica ? Pieris japoński ( na zdjęciu: Pieris japoński odm. Prelude.)

Zimozielony krzew, gęsty dorastający do 2-3 metrów wysokości. Liście z wierzchu błyszczące, ciemnozielone, od spodu z kropkami gruczołków w kolorze czarnym. Ułożone są skrętolegle, skupione na szczytach pędów ( ok. 3-8 cm dł.). Kwiaty wyrastają na szczycie pędów, w przewisających, luźnych gronach o długości ok. 6-12 cm dł.) , w takiej też postaci kwiatostany zimują. Kwitnienie IV-V. Owocem pierisa jest torebka. Występowanie: Japonia, Tajwan, wsch. Chiny Ładnie i obficie kwitnie w uprawie na miejscach nasłonecznionych. Dobrze prezentuje się w towarzystwie różaneczników, drzew iglastych oraz na wrzosowiskach. Roślina trująca. Odmiany: 'Debutante' 'Little Heath' 'Red Mill' Na zdjęciu Pieris japoński odm. Prelude. Opracowanie na podstawie: Seneta W., Dolatowski J. ?Dendrologia? Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000; Katalog roślin II drzewa, krzewy, byliny Związek Szkółkarzy Polskich, Warszawa 2003.

Pióropusznik

Materiały prasowe- INTERIA.PL. Pióropusznik - zacienione stanowiska kojarzą się oczywiście z paprociami. Pióropusznik strusi jest królem paproci ogrodowych. Lubi glebę wilgotną, próchniczą z dodatkiem torfu, stanowiska cieniste lub półcieniste. Osiąga wysokość ok. 1 m i szybko się rozrasta, trzeba więc uważać aby nie zagłuszył innych roślin.

Pierwiosnek chiński

Pierwiosnek chiński, syn. pierwiosnka chińska (Primula sinensis Lindl.), zwyczajowo nazywany też prymulką chińską - gatunek byliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Pochodzi z Chin. U nas jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna. Liście: Długoogonkowe, miękko owłosione, sercowojajowate lub podłużnie eliptyczne, klapowane, brzegiem ząbkowane. Spodem często czerwonawe. Kwiaty: U formy typowej są różowe lub purpuroworóżowe, a u odmian ozdobnych w bogatej palecie barw, również z kropkowanymi płatkami. Głąbik kwiatowy z kilkoma gęstymi okółkami (tzw. typ kandelabrowy). Zastosowanie: Roślina uprawna: w Polsce uprawiana jako roczna roślina doniczkowa. Uprawiana jest w głównie szklarniach i sprzedawana w doniczkach w postaci kwitnących już roślin. Rozmnażana jest z nasion, które wysiewa się od czerwca do sierpnia, we wrześniu doniczkuje, w listopadzie przesadza do większych doniczek. Rozpoczyna kwitnienie od listopada do stycznia i sprzedawana jest w postaci kwitnących okazów. [1] Może być też wysiewana w miesiącach od lutego do czerwca, po wschodzie pikowana do małych doniczek, jesienią do większych, a przez zimę przetrzymywana w chłodniejszym pomieszczeniu (temp. 10-13 st.C). Zakwita wówczas wiosną [2]. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Pierwiosnek_chi%C5%84ski

Paprocie

Paprocie, paprociowe (Polypodiopsida Cronquist, Pteropsida) – klasa paprotników. Obecnie na świecie występuje około 10 000 gatunków paproci, co jest liczbą małą w porównaniu do ich prehistorycznej różnorodności (jak się przypuszcza istniało wtedy około milion gatunków).

Jest to grupa bardzo niejednorodna, aczkolwiek można wyróżnić kilka wspólnych cech. Są to zazwyczaj rośliny zielne, wyjątkowo drzewiaste (np. gatunki rosnące w Nowej Zelandii). Paprocie nie mają możliwości tworzenia tkanki wtórnej, a tym samym przyrostu na grubość, aczkolwiek, być może taką możliwość miały niektóre gatunki kopalne. W tej grupie roślin powstały poprzez przekształcenie systemów telomowych typowe liście makrofilne. Liście takie są zazwyczaj podzielone na charakterystyczne blaszki, które za młodu mają formę pastorału. Paprocie wytwarzają wielokomórkowe łuski na łodygach oraz na osiach liści. Korzenie paproci wyrastają bezpośrednio z łodygi stąd zaliczane są do korzeni przybyszowych. Pozostałe cechy takie jak centralnie położona wiązka przewodząca wodę i włoski pochłaniające wodę są wspólne z korzeniami roślin kwiatowych. Zarodnie ułożone są na spodniej stronie liścia, często tworzą grupy (tak zwane synangia) i przeważnie posiadają mechanizmy otwierające. Są to przeważnie formy jednakozarodnikowe.