Naparstnica purpurowa
Naparstnica purpurowa (Digitalis purpurea L.) – gatunek rośliny należący wg systemu Reveala do rodziny przetacznikowatych (w innych systematykach do trędownikowatych). Występuje w górach Europy Środkowej. Roślina została do Polski sprowadzona w XVIII-XIX w. jako roślina ozdobna i samorzutnie rozprzestrzeniła się w środowisku[1]. Występuje w Sudetach, Karpatach, w tym również w Tatrach. Status gatunku w polskiej florze: kenofit, ergazjofigofit.
Morfologia
- Część podziemna Posiada kłącze. Łodyga Pojedyncza, gruba łodyga wyrasta do 150 cm wysokości. W górnej swojej części jest okryta gęstymi, drobnymi włoskami.
Przy ziemi posiada różyczkę
liści odziomkowych. Także łodyga jest skrętolegle
ulistniona. Liście są duże, do 25 cm długości, ostro karbowane, z wyraźnymi nerwami. Liście łodygowe są siedzące. Na dolnej stronie liście są delikatnie omszone.
Kwiaty W górnej części łodygi wyrastają kwiaty tworząc jednostronne grono. Duże, zwieszające się w dół kwiaty, rosnące na gruczołowato omszonych, krótkich szypułkach mają purpurowoczerwony kolor, wewnątrz mają ciemniejsze plamki. Rurkowato dzwonkowa korona kwiatowa jest wewnątrz owłosiona. Pięciodziałkowy kielich kwiatowy jest tylko przy nasadzie nieco zrośnięty. W kwiatku jest jeden słupek z długą i cienką szyjką, oraz 4 pręciki, przy czym dwa są wyższe, a dwa niższe.
Owoc Torebka o jajowatym kształcie, pękająca wzdłużnie. Znajduje się w niej bardzo dużo drobnych, czarnych nasion.
Bylina. Kwiaty są przedprątne, tzn., że w jednym kwiatku pręciki dojrzewają wcześniej, niż słupek. Jest to zabezpieczenie przed niekorzystnym dla rośliny samozapyleniem. Kwiaty zapylane są przez owady. Kwitnie od czerwca do września.
Siedlisko: rośnie głównie w świetlistych lasach, w wolnych przestrzeniach kosodrzewiny, na porębach leśnych, na obrzeżach lasów, w ziołoroślach górskich. Nie robi jej różnicy, czy podłoże jest wapienne, czy granitowe, wszędzie jednak wymaga do swojego wzrostu żyznej gleby. Hemikryptofit.
Źródło (więcej) wiki
