Atlas roślin

Internetowy atlas roślin dostępny na stronie www.e-florystyka.pl przedstawia opiś roślin wraz ze zdjęciem. Rośliny zostały pogrupowane alfabetycznie oraz wedłu kategorii co ułatwi Państwu ich przeglądanie.

Zapraszamy osoby do współpracy przy tworzeniu atalsu roślin. W tym celu wystarczy się zarejestrować i z poziomu własnego profilu dodać nową roślnę do atlasu roślin.

Dodaj nową roślinkę do atlasu

Wszystkie - A - Ą - B - C - Ć - D - E - Ę - F - G - H - I - J - K - L - Ł - M

N - Ń - O - Ó - P - R - S - Ś - T - U - W - Y - Z - Ź - Ż

Gwiazda betlejemska

Gwiazda Betlejemska to zwyczajowa nazwa Wilczomlecza pięknego (Euphorbia pulcherrima) zwanego inaczej Poinsettia pulcherrima- czyli popularnie Poinsecją. Dekoracyjna roślina popularna w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Gwiazda betlejemska kojarzy nam się zwykle z czerwonym kolorem kwiatów natomiast w obiegu są również rośliny o kwiatach białych, pomarańczowych, łososiowych oraz rośliny o dwubarwnych liściach ?biało lub żółto-zielonych, a także o mocno pofałdowanymi przykwiatkach. Poinsecja jest rośliną dnia krótkiego, co oznacza, że wytwarza liście przykwiatowe przy krótkim, 10-godzinnym dniu. Więcej światła hamuje tworzenie kwiatów a pobudza tworzenie liści. Gwiazdy potrzebują stanowiska jasnego i słonecznego, w głębi pokoju można ją postawić na 2-3 dni.. Temperatura otoczenia 18-21 st.C. Podłoże stale lekko wilgotne. Roślina nie znosi przeciągów oraz nagłych zmian temperatury i suchego powietrza. Gdy ma nieodpowiednie warunki do rozwoju jej liście żółkną i opadają. Roślina wydziela biały trujący sok. Poinsecji nie należy pozbywać się zaraz po przekwitnięciu. Sami możemy kontynuować uprawę. Gdy roślina przekwitnie przycinamy ją na wysokości 15 cm. Roślina jest w okresie spoczynku, w tym czasie podlewamy ją niewiele i dopiero latem wznawiamy podlewanie oraz nawożenie. W okresie września i października trzymamy ją w ciemności przez 12-14 godzin dziennie ( można przygotować dla niej okrywę np. z gazety). Roślina ponownie zakwitnie. Odmiany: --Future --Fisson Gold --Maren Opracowanie na podstawie: Kwietnik XI 2001; Kwietnik XII 2002;

Grubosz jajowaty (Crassula ovata) inaczej owalny, srebrzysty, drzewko szczęścia

Pochodzi z Afryki Południowej. Liście ?jajowate, mięsiste, magazynują wodę. Błyszczące koloru zielonego, czasami z czerwonym brzegiem. Kwiaty ? drobne, pojawiają się tylko u starszych okazów w okresie jesienno-zimowym. Drobne, białe, 5-krotne. Gleby- piaszczysto-gliniaste. Dobrze wytrzymuje suche powietrze ale nie toleruje cienia. Temperatura 20-22 st.C (znosi też dobrze temperatury o kilka stopni wyższe lub niższe). Najlepiej czuje się na dobrze oświetlonych parapetach. Latem można wynieść roślinę na balkon lub zakopać z doniczką w ogrodzie. Zimą lubi chłodne, jasne pomieszczenia. Opracowanie na podstawie: http://pl.wikipedia.org/wiki/Grubosz_jajowaty;

Guzmania łac.Guzmania

Znanych jest 80-90 gatunków, znalezionych gł. w Indiach Zachodnich oraz południowo-zachodniej Ameryce Południowej. Należą do rodziny ananasowatych często nazywanych Bromeliami. Guzmanie lubią stanowiska dobrze oświetlone, ale latem należy je chronić przed silnym nasłonecznieniem. Najlepsza temperatura zimą to 15-18?C, latem 18-24?C. Gdy temperatura spada, roślina może gnić u podstawy. Latem należy podlewać często, 2-3 razy w tygodniu; zimą - raz w tygodniu. Środkowy lejek utworzony przez liście należy napełniać wodą do 2,5 cm głębokości. Latem trzeba zraszać często, możliwie codziennie. Zdjęcie:Guzmania 'Jack Kuranda' Tekst i zdjęcia: Biuro Kwiatowe Holandia

Gerbera

Gerbery ? od lat cieszą nasze oko w wazonach, coraz częściej spotkać je można również w doniczkach oraz innych aranżacjach. Swój urok gerbery zawdzięczają ?stokrotkowatym? koszyczkom kwiatowym oraz pięknym pastelowym barwom. Są to zarówno piękne kwiaty cięte jak i trwałe rośliny doniczkowe. Gerbery wyróżniają się wieloma dobrymi cechami: pędy kwiatowe są bardzo mocne, rośliny maja zwarty pokrój, trwałe kwiaty. Niektóre odmiany uprawiamy w donicach na wolnym powietrzu. Dobrze czują się w miejscach nasłonecznionych ( w początkowej fazie rośliny ustawiamy w miejscu półcieniste, a po kilku, kilkunastu dniach przenosimy w miejsce nasłonecznione) Istnieje bardzo wiele odmian gerber., w jedno lub wielobarwnych odcieniach kolorów: fioletowego, żółtego, białego,pomarańczowego, różowego .Ich koszyczki kwiatowe dzielimy na pełne, półpełne i pojedyncze z jasnym lub ciemnym środkiem. Uprawa w mieszkaniu:doniczkę trzymamy w jasnym miejscu np. na parapecie, jeśli powietrze w pokoju jest zbyt suche liście należy spryskiwać wodą ( odstrasza to również przędziorki).Uprawa na dworze: doniczki z gerberami można przenieść na taras czy do ogrodu w maju, gdy miną nocne przymrozki. Można je również posadzić na rabacie. Do sadzenie używamy świeżej ziemi dla roślin doniczkowych. Podlewamy co klika dni a raz w tygodniu nawozimy nawozem płynnym.W październiku przenosimy rośliny do jasnego pomieszczenia z temperaturą ok. 12-15 st.C. Zasilamy co 3 tygodnie, umiarkowanie podlewamy. W lutym doniczki ustawiamy w cieplejszym miejscu. Szkodniki: mszyce ? aby je zwalczyć stosujemy pałeczki, które wkładamy do ziemi wokół rośliny ( wzbogacają one również podłoże w substancje odżywcze). Aby zapobiec chorobom grzybowym nie wolno dopuszczać do ich nadmiernego, stałego zawilgocenia. Kompozycja w wazonie- najlepiej nadają się do tego gerbery odmian dużych długopędowych. Najdłużej świeżość zachowują proste pędy z kwiatami rozwiniętymi w pełni. Łodygi powinny być zanurzone w wodzie na długość ok.15 cm inaczej będą gnić. Wodę należy regularnie zmieniać. Zdjęcia: Biuro Kwiatowe Holandia Opracowanie na podstawie ?Mój piękny Ogród? IV 2003

Gymnokalycium

Gymnokalycium (Gymnocalycium Pfeiff.) ? rodzaj roślin obejmujący około 70 gatunków z rodziny kaktusowatych. Nazwa pochodzi od dwóch wyrazów: greckiego gymnos (nagi) oraz łacińskiego calix (kielich). Występują one na obszarze Ameryki Południowej. Przedstawiciele tego rodzaju można spotkać w Argentynie, Urugwaju, Paragwaju, Boliwii i częściowo w Brazylii. W Polsce niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny doniczkowe. Są to sukulenty małych rozmiarów. Osiągają rozmiar około 4?15 cm. Kwiaty wyrastają w pobliżu wierzchołka i mają zróżnicowane barwy: od białej i żółtej, przez różową do purpurowej. Rurka kwiatowa pokryta jest łuskami, nie ma cierni i włosków.

Gymnocalycium saglionis

Gymnocalycium saglionis - gatunek rośliny z rodziny kaktusowatych. Występuje w Argentynie, południowej Boliwii i zachodnim Paragwaju. W środowisku naturalnym osiąga 30 cm średnicy i 15 cm wysokości. W trakcie wzrostu jego promieniste ciernie ciemnieją, począwszy od jasnożółtych, poprzez czerwono-brązowe, skończywszy na szarych, rzadziej czarnych. Kaktus ten kwitnie na biało, a jego owoce są czerwonawe. Rzadko w polskim klimacie. Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Gymnocalycium_saglionis