Internetowy atlas roślin dostępny na stronie www.e-florystyka.pl przedstawia opiś roślin wraz ze zdjęciem. Rośliny zostały pogrupowane alfabetycznie oraz wedłu kategorii co ułatwi Państwu ich przeglądanie.
Zapraszamy osoby do współpracy przy tworzeniu atalsu roślin. W tym celu wystarczy się zarejestrować i z poziomu własnego profilu dodać nową roślnę do atlasu roślin.
Cynia wytworna, cynia zdobna, jakobinka zdobna (Zinnia elegans) – gatunek rośliny rocznej z rodziny astrowatych. Pochodzi z terenów Meksyku. W Polsce występuje jako ozdobna roślina uprawowa.
Roślina dorastająca do 100 cm wysokości. Liście w kształcie sercowatojajowatym lub owalnym. Kwiaty dość duże, do 12 cm średnicy. Zebrane w koszyczki umiejscowione na szczycie łodygi. Występuje w wielu kolorach, od białego poprzez żółte i różowe do purpurowego. Okres kwitnięcia czerwiec – wrzesień
Roślina ozdobna, uprawiana na rośliny rabatowe, kwiaty cięte, rzadziej jako roślina doniczkowa.
Źródło Wiki
Chaber bławatek (Centaurea cyanus L. 1753) – gatunek rośliny zielnej z rodziny astrowatych. Nazwy ludowe: białasy, głowacz, jasieniec, kardy, kwiatek wołoszek, macoszka, modrak, modrzeńczyk, wasilek, wawer. Występuje w Europie oraz na Syberii Zachodniej[2]. W Polsce pospolity chwast polny, archeofit. Roślina zielna, słabo ulistniona, tworzy łany, osiąga wysokość 30–90 cm.
Łodyga
Cienka, prosta, lekko żeberkowana, pajęczynowato owłosiona, rozgałęziona.
Liście
Ułożone skrętolegle, najczęściej równowąskolancetowate, szarozielone, szerokości 2–5 mm. Dolne na ogonkach, z pojedynczymi, małymi ząbkami lub pierzastodzielne z 2–3 łatkami. Górne niepodzielone, siedzące.
Kwiaty
Kwiaty tylko rurkowate. Pojedyncze koszyczki kwiatowe o średnicy 2-3 cm wyrastają na szczytach pędów z łuskowatej, podłużnej okrywy. Przyczepki listków okrywy brzegiem piłkowanoząbkowane lub orzęsione. Korona o 5 rurkowato zrośniętych płatkach o barwie ciemnobłękitnej, czerwonej, różowej lub białej. Kwiaty brzeżne większe, 5 pręcików, słupek dolny, złożony z 2 owocolistków. Okres kwitnienia od maja do września.
Chaber łąkowy (Centaurea jacea L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Rodzimy obszar jego występowania to Europa i Azja Zachodnia, ale rozprzestrzenił się też gdzieniegdzie poza tym obszarem[2]. W Polsce jest pospolity na całym obszarze kraju. Roślina wysokości do 20–80 (nawet 100) cm.
Łodyga
Pojedyncza lub rozgałęziona, prosto wzniesiona, kanciasta i szorstka.
Liście
Odziomkowe zebrane w rozetę, pojedyncze, jajowate do lancetowatych, często pierzasto powcinane, ogonkowe. Liście łodygowe siedzące, całobrzegie o zwężonej nasadzie.
Kwiaty
Zebrane w koszyczki osadzone pojedynczo na szczycie łodyg, o szerokości 2–6 cm. Koszyczek ma okrywę długości 1–2 cm, o jajowatym kształcie. Kwiaty rurkowate, fioletowopurpurowe, sporadycznie białe. Kwiaty brzeżne większe, płonne z wyraźnie dwuwargową koroną, wewnętrzne obupłciowe. Pręciki pod wpływem dotyku owada wypychają pylniki ku górze, co ułatwia przenoszenie przez nie pyłku.
Owoce
Błyszcząca niełupka, odwrotnie jajowata, długości około 3 mm.
Chaber górski (Centaurea montana L.) – gatunek byliny górskiej należący do rodziny astrowatych. Występuje dziko w górach środkowej i zachodniej Europy.
Łodyga
Osiąga wysokość 30–70 cm, filcowato owłosiona. Tworzy podziemne, pełzające rozłogi.
Liście
Podłużnie lancetowate, od spodu filcowate, jasnozielone.
Kwiaty
Zebrane w pojedyncze koszyczki o średnicy 6–8 cm. Kwiaty tylko rurkowate, brzeżne o barwie niebieskiej, różowej lub białej, wewnętrzne fioletowawe. Listki okrywy koszyczka mają ciemne i postrzępione brzegi. Kwitnie od maja do lipca.
Biotop
Rośnie do wysokości 2100 m n.p.m. na stokach, halach i w górskich lasach. Preferuje gleby gliniaste.